Czytelniczka pyta: „Chciałabym się dowiedzieć, czy jest możliwe przy orzekaniu rozwodu bez winy wpisanie w wyroku rozwodowym klauzuli, że oboje małżonkowie dobrowolnie zrzekają się wszelkich roszczeń alimentacyjnych w przyszłości,tzn. już po orzeczeniu rozwodu? Czy  ewentualnie można zawrzeć taką umowę  w trakcie lub po rozwodzie?”

Podobne pytania zadają mi również moi Klienci, w szczególności Ci którzy chcą rozstać się poprzez orzeczenie rozwodu bez orzekania o winie.

Odpowiadając na pytanie muszę wskazać, że na gruncie polskiego prawa rodzinnego nie ma możliwości skutecznego zrzeczenia się uprawnienia do alimentów na przyszłość. Nie ma możliwości wydania orzeczenia rozwodowego, w którym zawarta będzie klauzula o zrzeczeniu się uprawnienia do alimentów czy przyszłych roszczeń alimentacyjnych.

Również zawarcie umowy między byłymi małżonkami o zrzeczeniu się uprawnienia do żądania alimentów  na przyszłość nie wywoła  żadnych skutków prawnych ponieważ jeżeli zostaną spełnione przesłanki obowiązku alimentacyjnego (np. w przypadku małżonków po rozwodzie orzeczonym bez orzekania o winie – stan niedostatku) to mimo zawarcia takiej umowy, małżonek może ubiegać się o alimenty, a sąd te alimenty może zasądzić.

Pragnę przypomnieć, że celem obowiązku alimentacyjnego jest uzasadnione względami humanitarnymi i moralnymi zapewnienie osobom, które własnymi siłami i środkami nie mogą zaspokoić swych potrzeb bytowych, niezbędnej pomocy ze strony ich bliskich krewnych – w tym byłych małżonków- których sytuacja umożliwia udzielenie takiej pomocy.

To, że nie ma prawnej możliwości zrzeczenia się uprawnienia do alimentów i przyszłych roszczeń alimentacyjnych wynika z tego, że obowiązek alimentacyjny stanowi przede wszystkim zobowiązanie powstające ex lege (z mocy prawa) pomiędzy osobami połączonymi węzłem rodzinnym oraz między innymi osobami, które określa kodeks rodzinny i opiekuńczy, właśnie np. między byłymi małżonkami.

Przepisy kreujące obowiązek alimentacyjny są normami bezwzględnie obowiązującymi. Zarówno obowiązek alimentacyjny, jak i odpowiadające mu prawo do świadczeń alimentacyjnych mają charakter ściśle osobisty i są nieprzenaszalne zarówno inter vivos (pomiędzy żywymi) jak i mortis causa (na wypadek śmierci), gasną z chwila śmierci uprawnionego czy zobowiązanego. Dlatego też obowiązek  alimentacyjny nie może podlegać  zrzeczeniu i nie może być zbyte innej osobie. Nie jest też dopuszczalne przejęcie obowiązku alimentacyjnego przez inną osobę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz używać znaczników HTML takich jak: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

15 − 1 =

Close